Με αφορμή την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, πολλοί παρασύρονται στην ιδέα ότι κάπου «εκεί έξω» υπάρχει “Ο Ένας”, η αδελφή ψυχή, ο τέλειος σύντροφος που ήταν γραφτό να βρεθεί. Η έννοια της αδελφής ψυχής έχει βαθιές ρίζες στην ιστορία. Στην αρχαία Ελλάδα, ο Πλάτων περιέγραψε τον μύθο των ανθρώπων με τέσσερα χέρια, τέσσερα πόδια και δύο πρόσωπα, τους οποίους ο Δίας χώρισε και από τότε κάθε μισό αναζητά το άλλο. Στον Μεσαίωνα, οι θρύλοι του Αρθούρου και η ιπποτική αγάπη, όπως αυτή του Λάνσελοτ για τη Γκουίνεβιρ, έκαναν τον έρωτα έντονη, συχνά απαγορευμένη αφοσίωση. Στην Αναγέννηση, ο Σαίξπηρ περιέγραφε ζευγάρια «μοιραία συνδεδεμένα» αλλά χωρισμένα από την οικογένεια ή τη μοίρα, σαν το σύμπαν να γράφει την ιστορία τους και ταυτόχρονα να την απαγορεύει. Σήμερα, κινηματογράφος και ρομαντικά μυθιστορήματα συνεχίζουν να προβάλλουν το παραμυθένιο ιδεώδες της αγάπης, σύμφωνα με το δημοσίευμα του bbc. Από τον μύθο στην επιστήμη Ο Βίρεν Σουάμι, καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας στο Anglia Ruskin University, εξηγεί ότι η […]
