Σε μια εποχή που η παραγωγικότητα προβάλλεται ως βασική αρετή και η αδράνεια θεωρείται ένδειξη αποτυχίας, πολλοί άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι με μια αδιόρατη, αλλά διαρκή αίσθηση απάθειας. Άρθρο στο Psychology Today διερευνά τη διαφορά ανάμεσα στην «τεμπελιά» και την εσωτερική αποστασιοποίηση, αναλύοντας το ρόλο των εξωτερικών πιέσεων που οδηγούν σε μη βιώσιμα κίνητρα και προτείνοντας τρόπους επανασύνδεσης όσα δίνουν πραγματικά νόημα στην καθημερινότητα του καθενός. Η τεμπελιά δεν είναι ο εχθρός – η αποσύνδεση είναι Ζούμε σε μια κουλτούρα που λατρεύει την παραγωγικότητα. Αν δεν «παράγεις», αν δεν «προσπαθείς» ή δεν «τα δίνεις όλα», χαρακτηρίζεσαι εύκολα ως τεμπέλης ή χωρίς φιλοδοξίες. Αλλά συχνά αυτή είναι μια λάθος διάγνωση. Η ψυχολογική έρευνα δείχνει ότι αυτό που αποκαλούμε «τεμπελιά» είναι συχνά σύμπτωμα και όχι «ελάττωμα» χαρακτήρα. Συχνά υποδηλώνει εξουθένωση, κατάθλιψη ή απώλεια σκοπού – ειδικά όταν πράγματα που κάποτε είχαν νόημα, τώρα μοιάζουν κενά. Με άλλα λόγια: Αν βαριέστε, απλώς δεν υπάρχει κάτι που να σας εμπνέει. Και αυτό διορθώνεται. Ο μύθος […]