Όταν οι γιατροί της ανακοίνωσαν ότι για να σωθεί από τον καρκίνο που είχε εξαπλωθεί στο στόμα της έπρεπε να της αφαιρέσουν τη γλώσσα και τον λάρυγγα, η Sonya Sotinsky κάθισε μπροστά σε ένα μικρόφωνο. Ήθελε να προλάβει να ηχογραφήσει όλα όσα δεν θα μπορούσε ποτέ ξανά να πει. Τα πρώτα που έσωσε ήταν «χρόνια πολλά» και «είμαι περήφανη για σένα», για τον σύζυγο και τις δύο κόρες της. Είπε και το «θα είμαι αμέσως κοντά σας» για τους πελάτες του αρχιτεκτονικού της γραφείου στο Τούσον της Αριζόνα. Σκέφτηκε και τα εγγόνια που ήλπιζε κάποτε να γνωρίσει και ηχογράφησε περισσότερα από δώδεκα παιδικά βιβλία, από την Eloise μέχρι τον Dr. Seuss, για να τους τα βάζουν να ακούνε πριν τον ύπνο. Αλλά η πιο μεγάλη κατηγορία αρχείων ήταν οι βρισιές και οι σαρκαστικές φράσεις, όπως αναφέρει το NPR. Αν η φωνή είναι η βασική έκφραση της προσωπικότητας, τότε για τη Sotinsky ο σαρκασμός και η αθυροστομία είναι αναπόσπαστο κομμάτι. «Όταν δεν […]
